Илҳом андар ошпазхона – маслиҳатҳо, тавсияҳо, дастурҳо, одоби муошират

мӯдшуда

Мақолаҳои мо оиди зиёфатҳои расмшуда дар ташкил кардани идҳое, ки ҳама лаззат хоҳанд бурд, кӯмак мерасонанд. Таомҳои аҷибро андар дастархони аъло ородода, маслиҳатҳои муфидро оиди чӣ тавр ғизо хӯрдан, ва ҳатто маҳсулотҳои ғароибро, дӯст хоҳанд дошт.

Меҳмонони худро ба ҳаяҷон оваред

Сирри зиёфати дилписанд ва шӯҳратёб дар ташвиш кашидан оиди ҳама тафсилот мебошад. Якчанд чизҳое мавҷуд аст, ки бояд дида баромад ва тартиб дод. Баъд аз ҳамаи пухтупазҳо вақти он меояд, ки дар бораи дигар ҷиҳатҳое, ки иди шуморо фаромӯшнашаванда ва ба рафтуомади гирди дастархон ҳақиқатан ҳиссиёти шодӣ мебахшад, андеша кард. Маслиҳат ва дастурҳои мо дар ин ҷо воқеъ ҳастанд, то ки ба шумо кӯмак расонанд.

Таомҳо набояд фақат лазиз ва зебо бошанд, балки мувофиқи қоидаҳои муқарраршуда низ пешниҳод карда шаванд. Чунончи лозим аст, ки рӯйхати хӯрокҳоро аз назар гузаронд ва ҳамаи асбобу анҷоми зарурии хӯрокхӯриро омода кард. Инчунин шумо, оиди орзуи барпои навъи рӯҳия ва интихоби ороиши дурусти дастархон, бояд фикр кард.

Бо онҳо хурсандӣ бикунед

Бо онҳо хурсандӣ бикунед

Муҳиммаш ин ки – дар сари дастархон лаззат бурданро, ҳеҷ гоҳ фаромӯш накунед. Лаззат бурданро ва мӯътақид шуданро, то ки меҳмононатон ба мисли шумо ҳаловат бубаранд, ҳатто дар зиёфати ботантана ё бизнес-ланч, дар хотир доред. Барои ин асбобу анҷоми хӯрокхӯриро мувофиқи таомҳо ва нӯшокиҳо ҷойгир бикунед. Инчунин дар имконияти ба тарзи форам хабардор кардани меҳмонони худ оиди тарзи тановули хӯрокҳои мушкил, ба мисоли харчанги баҳрӣ ё суши, то ки ҳолатҳои ногувор ба вуҷуд наоянд, мӯътақид бошед.

Банақшагирӣ ва тайёрии пурандешона, ба гирифтори муҳити вақтгузаронии самимона ва хуш бо оила, дӯстон ва ҳамкорон, ба шумо имконият медиҳад. Гарчи баъд аз ҳамаи ин, фикри асосӣ дар он аст, ки аз лаҳзаҳои бо ҳам ҳаловат бубаред.

, , , , ,